หมดกันซะที กับเวรดึกสุดป่วนที่ทำเอาเรานอนไม่เป็นเวร่ำเวลา ในที่สุดเราก็ได้อยู่เวรบ่ายซะที
ตื่นเช้าชิลๆมานั่งกินหนม ฟังเพลงอยู่หน้าคอม ดีจัง ^^
วันนี้จะมาเล่าถึงกิจกรรมขำๆในห้องคลอด นั่นก็คือการเชียร์เบ่ง
ปกติเราจะไม่ค่อยได้ทำกันเท่าไหร่ เพราะคนน้อย งานเยอะ ไม่ค่อยมีเวลามาเชียร์คุณแม่ที่กำลังจะคลอดเบ่งลูก
แต่ว่าเวรบ่าย จะมีน้องๆปี4 ที่ขึ้นเวรเต็มไปหมด งานการก็ไม่ค่อยจะมีทำเพราะยังทำอะไรไม่ค่อยเป็น ทำหัตถการอะไรจะต้องมีพี่คอยคุมตลอด กิจกรรมสำคัญของน้องๆนอกจากนั่งเขียนใบ attend labor แล้วก็คือการเชียร์เบ่ง เพราะถ้าเชียร์ดีๆคุณแม่คลอด น้องๆก็จะได้เก็บเคสทำคลอดกันด้วยสิ
ทำไมต้องเบ่ง?
การที่จะคลอดลูกนั้นต้องอาศัยแรงที่ทำให้ลูกหลุดพ้นออกมาจากมดลูก ซึ่งมาจากสองส่วน ส่วนแรกก็มาจาก การบีบรัดตัวของมดลูก พอมดลูกบีบตัวปั๊บ แรงบีบจะส่งแรงดันให้หัวของเด็กไปกดตุง อยู่ที่ปากช่องคลอด ความรู้สึกว่ามีอะไรมาตุงที่ปากช่องคลอดจะทำให้รู้สึกอยากจะเบ่ง ขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ แรงเบ่งส่วนที่สองก็มาจากการที่คุณแม่ต้องออกแรงช่วยเบ่งนี่เองล่ะค่ะ
ความรู้สึกมันก็เหมือนกับตอนที่จะถ่ายอุจจาระ เพราะฉะนั้นเวลาออกแรงเบ่ง ก็เบ่งเหมือนเบ่งอึเลยค่ะ (อ้าว จริงๆนะ ทำเป็นขำไป)
คุณแม่บางคนทำเอาคุณหมอเก๊กซิม อุตส่าห์เจ็บท้องตั้งครึ่งวันครึ่งคืน จนสุดท้ายหัวของลูกก็มาตุงเตรียมพร้อมที่จะออกมาลืมตาดูโลก พอถึงเวลาเบ่งคลอด คุณแม่กลับหมดแรงไปดื้อๆ เบ่งก็ไม่เบ่ง บอกให้ช่วยเบ่งก็บอกว่าไม่มีแรง เบ่งไม่ไหว ต้องงอนง้อกันตั้งนานกว่าจะมาช่วยกันเบ่งได้ ถ้าไม่ช่วยเบ่งก็ไม่มีทางคลอดออกมาได้หรอกค่ะ
แล้วเบ่งยังไงล่ะ?
การเบ่งที่ถูกนะคะ ต้องรอให้มดลูกมีการบีบตัวก่อน ถ้ามดลูกยังไม่บีบตัวออกแรงเบ่งซะก่อนจะไม่ได้แรงเบ่งอย่างเต็มที่ ก็จะเหนื่อยเปล่า ให้รอจนมีการบีบตัวของมดลูกก่อน ตอนนี้ให้คุณแม่หายใจเข้าออกยาวๆ สักสองสามที แล้วกลั้นลมหายใจไว้ ก้มหน้าคางชิดอก จับหลักข้างเตียงให้มั่น แล้วออกแรงเบ่งให้ลงไปทางก้น คุณแม่บางคนออกแรงมากเลยแต่ลมขึ้นหน้าซะหน้าม่วงหน้าแดงกันไป อย่างนี้ก็ไม่ไหวนะคะ ต้องเบ่งลงก้น บอกแล้วว่าเหมือนเวลาปวดอึนั่นแหละค่ะ เวลาเบ่งให้เบ่งยาวๆ ยาวสุดเท่าที่จะเบ่งได้ หัวเด็กจะค่อยๆ เลื่อนลงมาเรื่อยๆ จนคลอดออกมาเอง แต่ถ้าเบ่งไม่เป็น เบ่ง…หยุด…เบ่ง…หยุด หัวเด็กก็จะเข้าๆ ออกๆ ผลุบๆ โผล่ๆ เสียเวลาเปล่า เบ่งทั้งทีก็เบ่งยาวๆ ไปเลย ถ้าเบ่งดีไม่กี่ทีก็คลอดค่ะ
นี่ล่ะค่ะเป็นที่มาของการเชียร์เบ่ง เพราะบางทีถึงแม้จะสอนวิธีการเบ่งที่ถูกต้องแล้ว คนไข้ก็อาจยังทำได้ไม่ดีนัก การเชียร์เบ่ง หลักๆ คือต้องการให้จังหวะและระยะเวลาในการเบ่ง ส่วนเหตุผลรองลงมาเราว่ามันเป็นเรื่องของกำลังใจค่ะ
อ้าว อึ๊ดดดดดดดดดดดดดดดสสสส ... ยิ่งเด็กปี4 อยู่กันมากเท่าไหร่เสียงยิ่งระงมค่ะ
ถ้าบังเอิญลมคนเบ่งมากกว่าลมคนเชียร์ เสียงก็จะ อึ๊ดดดดดดดดดดสสส อึ๊ดดดดดสสส...อึ๊ดดดด ...อึ๊สสส ขาดเป็นช่วงๆพร้อมกับปลายเสียงสั่นน
ถ้าคณะประสานเสียงเกิดไม่พร้อมใจกัน เบ่งคนละอึ๊สส สองอึ๊สสส ก็ขำกันทั้งแม่ทั้งนิสิตแพทย์ ไม่รู้จะเบ่งตามคนไหนดี ต้องหยุดมาตั้งหลักกัน
อารมณ์ก็สำคัญนะ ใครเซฟพลังงาน เชียร์แบบอึดดดดดดดดดด โมโนโทน มันก็ไม่ค่อยเวิร์คล่ะ
ยิ่งเชียร์ ยิ่งมัน ยิ่งหัวเด็กเริ่มเห็นจะคลอดนะ เร่งเสียงกันสุดๆ บางทีเราไปเบรคเอี๊ยดแทบไม่ทัน เดี๋ยวไม่ทันทำคลอดเด็กจะหลุดตกถังไปซะก่อน
ถ้าเชียร์ดังมากเกินไป บางทีก็จะโดนคุณพยาบาลเอ็ดเอาได้ " โอ๊ย เตียงอื่นจะคลอดกันหมดแล้วว"
บางคนใช้พลังเชียร์มากๆ ต้องแอบไปเข้าห้องน้ำก็มี (พี่เห็นนะคะ คุณน้อง)
สรุปว่า วันไหนคลอดเยอะๆ ก็เล่นเอาหมดแรงเหมือนคลอดลูกหลายคนเลยเหมือนกัน ^^"
แหม เป็นไงคะ อ่านจบแล้ว อยากเบ่งกันรึเปล่า 
ใครจะจำเทคนิคไว้ฝึกหัดเบ่งตอนท้อง หรือว่าจะไว้ใช้เบ่งอย่างอื่นก็ไม่ว่ากันนะคะ ระวังหน่อยล่ะ ^^
( เริ่มงง)
